Nietrzymanie moczu – przyczyny, leczenie, jak pomaga fizjoterapia?

Nietrzymanie moczu to powszechna dolegliwość, która dotyka w Polsce ponad 2 miliony osób. Na wystąpienie tej przypadłości bardziej narażone są kobiety (25–45%), ale dotyczy ona również mężczyzn (10–15%). Wiele osób unika wizyty u lekarza z powodu wstydu, przez co problem często jest niedoszacowany. Ignorowanie objawów może prowadzić do ich nasilenia, dlatego wczesne rozpoznanie i odpowiednia pomoc mogą znacząco poprawić komfort życia i zapobiec dalszemu rozwojowi schorzenia.

Wyróżnia się kilka podstawowych typów nietrzymania moczu:

• Wysiłkowe nietrzymanie moczu (WNM)
  Jest to najczęstszy typ nietrzymania moczu u kobiet, występujący w około 50% przypadków. Objawia się wyciekiem moczu w wyniku wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej, np. podczas kaszlu, kichania, biegania czy podnoszenia ciężarów. Wysiłkowe nietrzymanie moczu może być wynikiem osłabienia mięśni dna miednicy, co zdarza się często u osób intensywnie trenujących, np. na siłowni lub biegających.

• Naglące nietrzymanie moczu (NNM)
  Charakteryzuje się silnym, nagłym i trudnym do powstrzymania parciem na pęcherz. Osoby cierpiące na ten typ nietrzymania moczu odczuwają niekontrolowaną potrzebę oddania moczu, która może wystąpić w każdej chwili. U kobiet po okresie menopauzy częstość występowania naglącego nietrzymania moczu wzrasta.

• Mieszane nietrzymanie moczu (MNM)
  Jest to połączenie objawów wysiłkowych i naglących, które pojawiają się jednocześnie, co znacząco utrudnia codzienne funkcjonowanie. Osoby z mieszanym nietrzymaniem moczu doświadczają zarówno wycieku moczu przy wzroście ciśnienia w jamie brzusznej, jak i niekontrolowanej potrzeby oddania moczu.

Każdy z tych typów nietrzymania moczu wymaga indywidualnego podejścia do diagnozy i leczenia, ponieważ różnią się one przyczynami, objawami oraz stopniem nasilenia. W zależności od rodzaju, leczenie nietrzymania moczu może obejmować zmiany w stylu życia, terapię farmakologiczną, fizjoterapię lub zabiegi chirurgiczne. Właściwa diagnoza pozwala na skuteczne dopasowanie terapii, co poprawia komfort życia pacjentów.

Nietrzymanie moczu to problem zdrowotny, który dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn, choć przyczyny i mechanizmy mogą różnić się w zależności od płci. U kobiet najczęściej wynika z osłabienia mięśni dna miednicy po ciąży i porodzie, ale może także mieć związek z menopauzą, zaburzeniami hormonalnymi, otyłością czy obniżeniem narządu rodnego. U mężczyzn nietrzymanie moczu jest często wynikiem problemów z prostatą, takich jak przerost gruczołu krokowego (BPH) lub po zabiegach chirurgicznych, np. usunięciu prostaty. W obu przypadkach wczesna diagnostyka i odpowiednie leczenie mogą znacząco poprawić jakość życia pacjentów.

Kobiety

• Okres ciąży i porodu – podczas ciąży i po porodzie zmienia się struktura anatomiczna układu moczowego. Zmniejszenie napięcia mięśni dna miednicy oraz fizjologiczne zmiany hormonalne mogą prowadzić do wystąpienia nietrzymania moczu, szczególnie wysiłkowego.
• Okres menopauzy – w wyniku spadku poziomu estrogenów tkanki miednicy stają się bardziej wiotkie, co może prowadzić do osłabienia mięśni odpowiedzialnych za podparcie pęcherza.
• Przewlekłe infekcje dróg moczowych – zwłaszcza w przypadku nawracających zakażeń, mogą prowadzić do podrażnienia pęcherza i powodować uczucie naglącego parcia, a w skrajnych przypadkach – nietrzymania moczu.

Mężczyźni

• Po operacji prostaty – zabiegi chirurgiczne związane z prostatą (np. prostatektomia) mogą uszkodzić nerwy lub mięśnie odpowiedzialne za kontrolowanie pęcherza, co prowadzi do nietrzymania moczu. Jest to szczególnie częste po operacjach usunięcia prostaty w leczeniu raka prostaty.
• Przewlekłe choroby prostaty – problemy z prostatą, takie jak przerost gruczołu krokowego, mogą wpływać na funkcjonowanie pęcherza moczowego, prowadząc do nietrzymania moczu, zwłaszcza w przypadku zatrzymywania moczu i niemożności jego pełnego opróżnienia.

Obie płcie

• Zaburzenia neurologiczne – choroby, takie jak stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona czy uszkodzenia rdzenia kręgowego mogą zakłócać kontrolę nad pęcherzem, prowadząc do nietrzymania moczu.
• Przewlekły kaszel (np. w wyniku palenia tytoniu) – osoby zmagające się z przewlekłym kaszlem narażają mięśnie dna miednicy na częsty wysiłek, co może prowadzić do ich nieprawidłowego napięcia i trudności w kontrolowaniu pęcherza.
• Otyłość – nadmierna masa ciała zwiększa nacisk na pęcherz i mięśnie dna miednicy, co może prowadzić do osłabienia ich funkcji i problemów z trzymaniem moczu.
• Starzenie się – z wiekiem mięśnie i tkanki łączne mogą tracić elastyczność, co sprzyja występowaniu problemów z kontrolą oddawania moczu.
• Przewlekłe choroby (np. cukrzyca) – zwłaszcza gdy są źle kontrolowane, mogą prowadzić do uszkodzenia nerwów, co z kolei może powodować nietrzymanie moczu. U mężczyzn mogą się również pojawić problemy z erekcją, które w pewnym stopniu wpływają na funkcjonowanie układu moczowego.
• Leczenie farmakologiczne – niektóre leki, takie jak leki przeciwnadciśnieniowe, diuretyki czy leki uspokajające, mogą prowadzić do zwiększonej produkcji moczu lub utrudniać kontrolowanie pęcherza.

Fizjoterapia uroginekologiczna/urologiczna to terapia pierwszego wyboru w leczeniu nietrzymania moczu u kobiet i mężczyzn. Obejmuje głównie ćwiczenia mięśni dna miednicy oraz trening pęcherza, które poprawiają kontrolę nad mikcją i zmniejszają objawy. W zależności od potrzeb pacjenta celem może być wzmocnienie osłabionych lub rozluźnienie nadmiernie napiętych mięśni. Dzięki odpowiednio dobranym technikom fizjoterapeutycznym pacjent pod opieką specjalisty może odzyskać panowanie nad pęcherzem i znacznie poprawić jakość życia.

• Ćwiczenia mięśni dna miednicy (Kegla)
  Ćwiczenia te wzmacniają lub rozluźniają mięśnie odpowiedzialne za podparcie pęcherza i cewki moczowej, wspierając ich prawidłowe funkcjonowanie. Regularne wykonywanie ćwiczeń mięśni dna miednicy poprawia ich napięcie, co ułatwia radzenie sobie z wysiłkowym nietrzymaniem moczu. Zaleca się je również mężczyznom, szczególnie po operacjach prostaty, aby zapobiec niekontrolowanemu wyciekowi moczu.
• Biofeedback i elektrostymulacja
  Biofeedback pozwala pacjentowi na bieżąco obserwować napięcie mięśni dna miednicy. Dzięki temu łatwiej jest nauczyć się ich prawidłowego napinania i rozluźniania. Elektrostymulacja polega natomiast na zastosowaniu impulsów elektrycznych, które wywołują skurcze mięśni dna miednicy i wspierają poprawę ich funkcji.
• Terapia oddechowa i posturalna
  Prawidłowe oddychanie i postawa wspierają pracę mięśni dna miednicy. Ich zaburzenia mogą powodować napięcie, osłabienie i problemy z koordynacją, co wpływa na funkcje stabilizacyjne. Ćwiczenia oddechowe z wykorzystaniem przepony rozluźniają struktury miednicy, poprawiają elastyczność i regulują ciśnienie w jamie brzusznej. Korekta postawy zapewnia natomiast optymalne ustawienie miednicy, kręgosłupa i klatki piersiowej, ułatwiając współpracę przepony, mięśni głębokich i dna miednicy.

Nietrzymanie moczu to wstydliwa, ale w wielu przypadkach możliwa do skutecznego leczenia dolegliwość. Jedną z prostych i bezpiecznych metod są odpowiednio dobrane ćwiczenia mięśni dna miednicy, które pozwalają wzmocnić osłabione lub rozluźnić nadmiernie napięte mięśnie.

Osoby z nietrzymaniem moczu – zarówno wysiłkowym, poporodowym, jak i pojawiającym się po zabiegu prostatektomii czy w okresie menopauzy lub andropauzy – zapraszamy do skorzystania z programu medycznego przygotowanego przez specjalistów Kliniki i Resortu Medycznego NAMI w Sopocie. Program urologiczno-uroginekologiczny łączy kompleksową diagnostykę, codzienną terapię, regenerację, prehabilitację i rehabilitację, a także edukację wspierającą zdrowie pacjentów.

NAMI Klinika i Resort Medyczny realizuje wyłącznie programy medyczne.